Marta Pedrosa Agra


Nomeada por:
François Davo

Nomea a:
Iolanda Aldrei
Concha Rousia

Bio-bibliografía:
Marta Pedrosa Agra (Freixo , Outes , 12 de xullo do 1980)

Coa maior das herdanzas que considero : A lingua materna, o galego. Descubro o mundo da fabulación a través dos contos de lareira que me contaba meu avó papá Francisco , e o  veciño Sr. Ché. Logo virían as primeiras lecturas e as gañas de escribir as propias historias do maxín inspiradas nos contos.
Con sete anos gaño un concurso literario na escola, co conto: ” O cabalo das doce cores”.
E con nove, descubro a poesía da Voz de Rosalía de Castro.
Dende ese momento ata hoxe día, sigo tentando expresar a poética coa palabra.
Publícanme textos o colectivo Sacou na súa “Caramuxa”e tamén “A Casa da Gramática” (I.E.S. Virxe do Mar, Noia).
Xa máis avanzado no tempo colaboro con outros colectivos nos seus soportes escritos e en exposicións, como no caso de A Porta Verde do Séptimo Andar e Barbantia .
A miña primeira exposición pública nun recital foi con algúns dos compoñentes de Sacou, o 11 do 11 do 2011 , en Noia . Dende a data ata agora, vou alternando  intervencións con performance, participación en recitais colectivos ,  realización de recitais propios, e publicacións na rede no blogue :cartasnafenda.blogspot.com.es

Outras reseñas :

” Vida ” : Recital poético-musical, repertorio persoal no museo Valle-Inclán , na Pobra do Caramiñal . 2015 )

” El Pasajero ” : Recital poético-musical con obra propia en interacción con ” Claves líricas” e de inspiración en ” La lámpara maravillosa ” , de Don Ramón María del Valle-Inclñán, para o museo Valle-Inclán de A Pobra do Caramiñal dentro da programación do cento cincuenta aniversario do escritor.

– Charla-lectura para alumnado do IES de Boqueixón , 2013 .

-Intervención recital no IES Leliadoura , 2016 . Dentro dos actos do Día contra a violencia de xénero.

-Celebración do antisanvalentín con performance poética na Sala Real de Aguiño, organizado pola Asc. Feminista do Barbanza, febreiro 2017.

-Recitais en bares, pendello , nave de estación de tren , tanatorio , prazas , pazo , porto e museos . E alí onde fora e sexa requerida.

Poética:
A expresión da Beleza na  Vida e o intento por reproducila .

Na rede:
Caderno da autora
Poemas:

1

Estou pensando… Estou furando un lugar no Universo
Cada vez que tú me miras

2

A inmortalidade é efímera, só leva un pouco máis de tempo
As historias que conteñen as células ninguén as contou
As palabras son un invento contradictorio
A terra é o que temos, e nada nos pertence
A lus faime a fotosíntese
Eu son unha bomba en ti
Eu son hipotética

3

“Fíngelo,hasta que sea cierto”

Coido que era asi…

Finxirei tan ben o meu optimismo que fareino real.
Acho dúas dificultades: A preguiza e a queixa.

Tantas follas amoratadas…Para non atoparlle o corazón ás alcachofas?!
E cando o atopo
É un mÍnimo anaco carnoso
tenro e cálido
Tanto…Que reconforta

4

Deixa que se apouse esta tolemia na man
coas suas fráxiles azas de cristal
Vidro de ollos perdidos
escrutando o voó das sombras

Deixa que se me acheguen os paxariños piadores da loucura
nesta hora…
Meus cabelos, un niño
Refuxio de queixas da noitebra
Casa de soños para a branca pomba…

5

A quen entregaremos a nosa sombra?
A quen culparemos da nosa libertade?
Por quen agardaremos agora…
Cando os símbolos xa non nos amparan
E as bandeiras están manchadas de tódalas
formas do medo

6

Fuxo da luz nos corpos que obriga
a habitar na sombra ós paxariños

Fuxo da hora oculta

Négome a ser testemuña
dos ecos
de berros mudos

Hai cousas que non poden ser santificadas polos nomes

Velaquí o erro…

A nosa manipulada
Ilustración
para o Amor

7

” NA PEL DO ANIMAL “

Imaxínate…
Un can.
Unha cadela.
Un amo que adestra ao cán.Á cadela.
Sit!
Sit!
Descansa
Ven!
E o can
A cadela
Vai.
Pero non de boa gaña
Porque o can
A cadela
Quere brincar máis
Máis!
Porque é a sua natureza
O can.
A cadela.
Ule
Rastrea algo nos pés e na roupa do amo
Quizais
Probablemente
A presencia doutro can
Outra cadela
A ansiedade é freada de súpeto
Portazo!
E o can
A cadela
Quédase
Inmóbil
Só sabe que non pode seguir ó amo
O amo marchou.
Vai de vez en cando á finca
Onde
A cadela
O can
Garda os intereses do amo
Que non son moitos
A decir verdade ,
O amo ten unha finca sen cultivar
Pensa en facer algo
Pero ese algo remata por ser
Nada
O can
A cadela
Só agarda
Ter algo
Algo
Para botar o dente
Pero o amo
Non volta
Esquecíuse de alimentala
Alimentalo
Entón a cadela.
O can.
Marcha da finca
Porque non estaba cercada
Sempre fora campo aberto
Marcha
Correndo
E logo máis cansa
Canso
Ata que sente
Unha dor na gorxa
Unha dor na gorxa
Unha dor na gorxa
É a impotencia?
É a frustración?
É a incompresión?
É a correa.
A maldita correa.
O can
A cadela
Chega ao fin da sua libertade
Cansa
Canso
E con fame
Volta co rabo antra as patas
Para a caseta
E comeza a chover
E da choiva
Séntese a salvo
Estira a lingua e bebe
Bebe da auga que cae
O can
A cadela
Protesta
Porque tamén sente
E chora
Porque tamén sabe chorar
Entón
Un neno felíz
Que brincaba por alí con seu pai
Achégase ao animal
Abrázaa
Abrázao
O can
A cadela
É mansa
Manso
Só cando teme
Se amosa brava
Bravo
Ou cando está
Desesperado
Desesperada
O neno dille ao pai
Que o solte
Queren levala
levalo
O pai dille que non ao neno
Dille que non
Dille que non
Ata que deixa de escoitalo
E o neno chora
Como choraba o can
A cadela
O pai non o escoita
Nin pode velo
Porque o pai
Ten atada outra correa
Que lle queima por dentro
Que lle queima por dentro
Que lle queima por dentro

8.

Observo con fascinamento aquelas follas do verán , antes verdes
Vanse tornando ata crepitar baixo
os pés .

Quedan atrás días e noites.

Perdín.
Seino.
Non debera sabelo , polo menos
Agora
que o sei
Para qué
continuar a partida
Porque a partida non está acabada.
Non a acabo eu nin ti.

Agora insisto en seguir.

Non teño nada qué decir. Admiro a beleza das ruínas . A decadencia e as enrugas. A deformidade caricaturesca da
máscara.
Pregúntome :  Foi ?
A memoria é unha sirventa que rouba á casa.Pouco a pouco van faltando cousas , van cambiando de sitio…Unha
sirventa compracinte,  sí. Por iso confiamos demáis nela, inda sabendo que non se debera confiar.
Eses días de viño en copa e mantelería de liño . De ceas en restaurantes. De risas de bobos ricos .Bobos…
Non pregunto onde van .
Admiro o seu crepitar.

Nen sequera estou nostálxica. Son outra. Sempre o fun. E sigo sendo a de sempre a seguir fundíndome co desgaste
e o deterioro
só pola vertixe de perfilar os lindes do vivo e do morto e chuchar do zume da sua beleza.Monstruosa beleza.

” Eu quero unha vida monstruosa ”

As palabras
como as bestas, son indomabeis . Só obedecen a sí mesmas e á necesidade.
Escollín mal, aquel decir.

Infames seres, que aprauden a aniquilación do ser.
Porque non hai maior tortura , que elexir ” non facer “.

Abrázote por enriba do que se nos vai por riba do que se nos quita.Por riba do que deixamos pasar…
Por baixo e moi adentro

Manuel Pereira Valcárcel

 

 

 

 

 

 

Nomeado por:
Rafa Yáñez

Nomea a:
Begoña Regueiro Salgado

Bio-bibliografía:
Naceu en Ouzande-A Estrada en 1955.
Reside en Madrid onde traballa de mestre.
Nesta cidade, forma parte do grupo poético Bilbao, fundado en 1996.
LIBROS INDIVIDUAIS:
Poesía:

  • Poemas de cinza: edición do autor, Madrid, 1990.
  • Todo morte: Edicións Río Xuvia, Neda-A Coruña, 1998, reeditado en 2006 por Ediciós do Castro, Sada-A Coruña.
  • Rosa íntima: Espiral Maior, A Coruña, 2000.
  • Inventario de fragmentos: Libros da Frouma-Librería Follas Novas, Santiago de Compostela, 2001. Premio Rosalía de Castro, na modalidade de galego, da Casa de Galicia en Córdoba
  • Libro das viaxes: Litoral das Rías, Pontevedra, 2003.
  • Tatuaxes: Editorial Follas Novas, Santiago 2011.
  • Interior con froiteiro e feridas/Interior con frutero y heridas: Aqua, Zaragoza 2012.

Prosa:

  • Traxectos curtos: TresCTres, Santa Comba, 2005.
  • Días do final: Galaxia, Vigo, 2007.
  • Malas cartas: Biblos, Cesuras 2010.

LIBROS COLECTIVOS:
Poesía:

  • Coordinou, xunto con Vicente Araguas, a edición de En tránsito. Poesía galega en Madrid (Ediciós do Castro, O Castro-Sada, 2001).
  • Intifada: Fundación Araguaney, Santiago, 1989 e 2003.
  • Homenaxe a Miguel González Garcés: Deputación da Coruña, 1991.
  • XII Ruta Cicloturística del Románico: Fundación Rutas de Románico, Pontevedra,1994.
  • XIII Ruta Cicloturística del Románico: Fundación Rutas de Románico, Pontevedra,1995.
  • XIV Ruta Cicloturística del Románico: Fundación Rutas de Románico, Pontevedra,1996.
  • Comercial: Río Xuvia Edicións, Neda-A Coruña, 1998.
  • Muller de doce sal. Homenaxe a Inés Canosa: vtp, Madrid, 2000.
  • 47 poetas de hoxe cantan a  Curros Enríquez: Xerais, Vigo, 2001.
  • O trazo aberto: Deputación de Pontevedra, 2002.
  • 25 anos de poesía galega II: edición de Luciano Rodríguez, Biblioteca 120 de La Voz de Galicia, A Coruña, 2002.
  • Poesía Contemporánea Tabeirós-Terra de Montes Montes: Edicións Fervenza, A Estrada, 2005.
  • Homenaxe dos poetas galegos a Federico García Lorca contra a súa morte: edición de Xesús Alonso Montero, Pen Clube de Galicia, Santiago de Compostela, 2006.
  • Pontevedra Literaria: Concello de Pontevedra, 2007.
  • A Coruña á luz das letras: editorial Trifolium, Iñás-Oleiros –A Coruña, 2008.
  • Marés nos pousos do café. Mostra de poetas de expresión galega en Madrid: edición de Xavier Frías. Editorial El Taller del Poeta, Pontevedra, 2010.
  • Dairas: Edición IES García Barros, A Estrada, 2011.
  • A cidade na poesía galega do século XXI: edición de Gonzalo Vázquez. Editorial Toxosoutos, Noia, 2011.
  • Suave e preciso. Catálogo de Manuel Patinha: Deputación de Ourense, 2012.
  • Bilbao: Edición de Xavier Frías e Luis Luna. Editorial Amargord, Madrid, 2012.
  • Guía viva de ortodoxos y heterodoxos en la poesía contemporánea gallega. Apuntes para no disolverse en la común semilla del tiempo: Edición de Antonino Nieto Rodríguez. Editorial Endymión, Madrid, 2012.

Prosa:

  • Día de inverno: gañou a novena edición do premio de relatos Casa de Galicia en León, 1992.
  • Sobremesa: accésit no concurso Modesto R. Figueiredo, 1999. Ed. do Castro, 2001.
  • Día de praia: mención no concurso Modesto R. Figueiredo, 1999. Ed. do Castro, 2004.
  • Narrativa Contemporánea Tabeirós-Terra de Montes: Edicións Fervenza, A Estrada, 2005,
  • Cincenta: relato dentro do libro E Madrid foi unha praia de baleas entre néboas: grupo Bilbao. Editorial La Fábrica de Libros, Asturias, 2011.

Poética:
110
Escribir para gardar os recordos, e
que o tempo non leve máis que o seu.

(De Inventario de fragmentos, 2001)

Na rede:
O autor na “Galipedia”
O autor na “AELG”
O autor en “BVG”
O autor no “Caderno da crítica”
O “facebook” do autor
Máis do autor

Poemas:

Illa,
cercada polas ondas,
arrolada polo vento,
habitada polo misterio,
circundada pola xerfa.

Ti, illa sempre
das miñas noites sen sosego.

 (De Poemas de cinza, 1990)

o tempo é unha árbore
da que caen os días
cunha obsesión outonal

a vida, o tempo
poboado de paxaros

a morte é a árbore seca
da vida onde
aniñan paxaros mortos

(De Todo morte, 2006)

Ti e mais eu
Silencio
Diante nosa unha tarde de mar
Un vento salgado
acariciando os nosos rostros
Nos ollos a sombra dalgún recordo
e unha quietude verde
azul                       gris
E o desexo de amarnos
sempre
como nesta tarde de mar

(De Rosa íntima, 2000)

ÁMOTE
Con toda a razón.
Sen lendas nin fanatismos,
sen labirintos nin enxovais,
sen coiraza.

Coas mans,
coa risa e a señardade,
con raíces e dúbidas.
Con toda a razón.

(De Tatuaxes, 2011)

É verdade que non chegamos tan lonxe
como as nosas aspiracións.
É verdade que o tempo vai moi á présa.
É verdade que é difícil atopar a senda que non mente.
É verdade que non se regala a alegría.
Pero o destino non está escrito.
Nin son débiles as flores.
Nin os soños fume.
Nin o fracaso alleo aos heroes.

(De Interior con froiteiro e feridas, 2012)

Vídeo, son, imaxes, +:

O autor no “YouTube”